Oprechte blijheid mag ook wel eens

Stel je een wereld voor waarin niemand met honger naar bed gaat. 

Waar armoede nagenoeg is uitgebannen. 

Waar ieder kind wordt ingeënt en naar school gaat. 

Waar in elk huis electra is en iedereen een smartphone heeft, zodat ze onbeperkte toegang hebben tot die wereldwijde schat aan informatie.

Stel je een wereld voor waarin het vooruitzicht op een wereldoorlog praktisch nihil is. (Kishore Mahbubani in “Is het westen de weg kwijt”; blz 14).

Nieuwe wereldorde

Velen hier denken: dat is een utopie. Want weinig mensen beseffen hier dat we dit punt al redelijk goed bereikt hebben. Er is in deze eeuw snel een nieuwe wereldorde in de maak waarin de machten en krachten anders verdeeld worden. Een tastbaar voorbeeld is een groot textiel, confectieland als Bangladesh. Je hebt er vast wat van in je kleerkast hangen. En we kennen allemaal de beelden van die ramp in 2013. Een confectiefabriek storten in omdat de eigenaren het niet zo nauw namen met de veiligheidsvoorschriften. Ruim 1100 doden was het gevolg. 

De wereldbank voorspeld dat Bangladesh in 2021 een land is van middeninkomens. De levensverwachting is vooruitlopend daarop al flink gestegen. In 1960 was die ruim 45, in 2010 bijna 70.   

Ruim 40 jaar geleden werd dit land nog als een hopeloos geval beschouwd. Nu slaagt het land er al 10 jaren in om gestaag  jaarlijks een groei van 5,5% te realiseren. In het oosten voltrekt zich een uitzonderlijke vooruitgang die miljarden mensen voorspoed brengt en een goede toekomst zal geven. Realiseren wij ons dat?

nieuwe sociaal-maatschappelijke wereldorde

Mahbubani beschrijft de zg. “Regel van 72”. Die stelt dat,  als de economie van een land met 5% per jaar stijgt het inkomen per hoofd van de bevolking elke 14 jaar verdubbelt. (veel ontwikkelingslanden zitten hierin). 

De Westerse media doen er weinig mee. Liever praten wij hier nog steeds over verachtelijke kinderarbeid, terwijl die er wettelijk bijna nergens meer is. Ja, daar wordt harder en langer in fabrieken gewerkt dan hier, maar nog niet zo heel lang geleden was dat hier ook zo. En de actualiteit van deze week meldt o.a. dat Oosterijk overweegt een 12 – urige werkweek in te voeren. Reden, een betere concurrentiepositie.

Voor heel veel mensen- vanuit ons gezien aan de oostelijke zijde van de planeet- zijn de afgelopen 30 jaar de beste uit hun geschiedenis. Er is veel perspectief. Laten we daar nu eens simpel blij om zijn. Want er is maar een planeet met mensen en die groeien eindelijk eens volwaardiger naar elkaar toe. 

Klimaatdoelen staan in west en oost nu in ieders agenda. En we mogen oprecht blij zijn dat ‘het Oosten’ niet de rekening presenteert voor dat wat, voornamelijk het westen, wereldwijd heeft aangericht.

Heb je nog geen vakantieplan? Toer eens door China, praat met de mensen daar, bekijk hun prachtige zeer oude erfgoed en sluit af in Shanghai. Als je daar op je laatste dag een terrasje pakt in de Franse wijk voelt het al bijna als thuis.

Geraadpleegde bron: ” Is het Westen de weg kwijt?”  Kishore Mahbubani; Nieuw Amsterdam 2018.

Recente berichten
error: Deze inhoud is beschermd!